--- title: "Pat McQuaid: Iers kampioen tot UCI-president - Linus Murphy" description: Iers wegekampioen en tweemaal winnaar van de Tour of Ireland. Hij leidde koersen, de Ierse bond en de UCI van 2005 tot 2013. url: https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/pat-mcquaid/ language: nl type: article author: Linus Murphy author_url: https://linusmurphy.com/about/ published: 2025-08-14 modified: 2025-08-14 --- [Van peloton naar bestuur](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/) # Pat McQuaid: Iers kampioen, koersorganisator, daarna de UCI door [Linus Murphy](https://linusmurphy.com/nl/over-mij/) Ierland · Koersorganisatie (Tour of Ireland, Tour de Langkawi); Federation of Irish Cyclists; UCI-president 2005–2013; fietstoerisme · Sportgovernance en evenementen ![Lege kustweg in het oosten van Ierland naar zee, geen mensen](https://linusmurphy.com/images/peloton/pat-mcquaid.webp) Wielertaferelen, zonder herkenbare renner. Pat McQuaid is de Ierse wegekampioen die zijn tweede carrière besteedde aan het leiden van de wielersport in plaats van haar te rijden. Hij won de nationale titel in 1974 en de Tour of Ireland tweemaal, organiseerde daarna koersen, leidde de Ierse bond en was president van de UCI, de wereldbond van de sport, van 2005 tot hij de verkiezing van 2013 verloor. Hij leidde instellingen, in plaats van een onderneming op te richten. Zijn presidentschap overlapte het zwaarste dopingschandaal in de geschiedenis van de sport. De andere dossiers in [Van peloton naar bestuur](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/) zijn ondernemingen; dit is een bond. Een testimonial van Pat McQuaid staat op deze website. Ik steun niet op zijn woorden over mij. ## Wat won Pat McQuaid als renner? Hij was in 1974 Iers wegekampioen en won de Tour of Ireland in 1975 en 1976. Dat is het dossier van een nationaal kampioen, niet van een Tourwinnaar, en het volstaat om het peloton van binnenuit te kennen. [The Irish Times](https://www.irishtimes.com/sport/my-club-emerald-cycling-club-1.165743) hield in juni 1998 beide resultaten vast en noteerde dat hij in de kleuren van Emerald Cycling Club reed, die zijn vader en zijn oom in 1949 in Dublin hadden opgericht. De tekst zegt dat de club zich had “geared itself towards producing top cyclists that can compete at the highest level” — erop gericht topwielrenners voort te brengen die op het hoogste niveau kunnen concurreren. Hetzelfde artikel beschrijft een wielerfamilie. Zijn vader was geselecteerd voor de Olympische Spelen van Londen 1948 en leidde het Ierse team in 1968 in Mexico. Twee broers reden de Spelen van München en Montreal. In 1975 reden drie clubleden, McQuaid en twee van zijn broers, voor Ierland in de Britse Milk Race, geleid door de vader, in een team “which also included a certain Sean Kelly” — dat ook een zekere Sean Kelly omvatte. [The Guardian](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past) vulde in oktober 2012 zeges bij de Tours of the Cotswolds en the Pennines in de jaren zeventig aan. Hij berichtte ook dat McQuaid de nominatie voor de Olympische Spelen van München 1972 nipt had gemist. Hij hield een episode vast die hem iets kostte. In 1975, toen sportieve contacten met Zuid-Afrika verboden waren, probeerde hij daar onder een aangenomen naam te rijden, met Sean Kelly. Hij werd ontmaskerd en verloor de kans op een plaats bij de volgende Olympische Spelen. Dat hoort bij het Ierse verhaal dat [Sean Kellys profiel vertelt, dat in dezelfde clubgeneratie begint](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/sean-kelly/). ### Is hij als prof gereden? De bronnen spreken elkaar tegen, en ik zal dat niet beslissen door de versie te kiezen die mij bevalt. De [UCI-geschiedenis van haar presidenten](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) noemt hem de enige UCI-president “to have had a career as a professional cyclist” — die een carrière als profwielrenner heeft gehad. Een [VeloNews-verkiezingsbriefing](https://velo.outsideonline.com/road/road-racing/what-you-need-to-know-about-the-uci-election-part-two/) uit 2013 zegt dat hij “rode as a professional in the late 1970s” — in de late jaren zeventig als prof reed. Maar [The Guardian](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past) citeerde McQuaid zelf in 2012: “I was a good amateur myself in my day and I took a decision not to go professional. I went to college instead.” — ik was in mijn tijd zelf een goede amateur en heb besloten geen prof te worden. Ik ben in plaats daarvan naar de hogeschool gegaan. De krant zei dat hij in 1981 met de wedstrijd was gestopt. Beide voorstellingen staan in druk. De nationale titel en de twee Tours of Ireland staan niet ter discussie. ## Hoe kwam hij van de koers tot het leiden van koersen? Via teamleiding, rennersmanagement en koerspromotie. Eind jaren negentig leidde hij de nationale bond en had hij de Tour-de-France-start naar Ierland gehaald. [The Guardian](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past) tekent de stappen: na het afscheid in 1981 leidde hij Ierlands juniorenteam, een ploeg waartoe de latere prof Paul Kimmage behoorde, en stapte daarna over naar rennersmanagement en koersorganisatie. De [Irish Times](https://www.irishtimes.com/sport/my-club-emerald-cycling-club-1.165743) vult aan dat hij het Ierse team bij de Olympische Spelen van 1984 in Los Angeles leidde. In juni 1998 beschreef de Irish Times hem als president van de Federation of Irish Cyclists en “the man most responsible for bringing the 1998 Tour de France start to Ireland” — de man die het meest verantwoordelijk was voor het halen van de Tour-de-France-start 1998 naar Ierland. The Guardian noteert dat dezelfde Grand Départ overschaduwd werd toen de Franse politie in een Festina-teambus dopingmateriaal vond. De [UCI](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) houdt vast dat hij de Tour of Ireland en de Tour de Langkawi organiseerde. Een etappekoers organiseren is al een onderneming: sponsors, politie, hotels, omroepen en een parcours dat op de dag moet werken. Het is het deel van een sportcarrière dat mensen buiten de sport vaak onderschatten. ## Hoe bereikte hij het UCI-presidentschap? Hij steeg door de eigen structuur van de UCI, met de steun van de vertrekkende president. Gekozen werd hij in september 2005. Volgens [The Guardian](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past) werd hij in 1998 in de UCI gekozen en door Hein Verbruggen, die de bond van 1991 tot 2005 leidde, tot president van de wegcommissie benoemd. De [UCI](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) zegt dat hij in september 2005 “elected comfortably” — comfortabel gekozen — werd met Verbruggens steun, nadat Verbruggen zich had teruggetrokken om zich op werk voor het Internationaal Olympisch Comité te concentreren. Zij beschrijft hem aanvankelijk als “the man of continuity” — de man van de continuïteit. Die opvolging telt voor wat volgt. Een chair die aankomt als de keuze van de voorganger, erft de relaties en geschillen van de voorganger, niet alleen het ambt. ## Wat heeft de UCI onder zijn presidentschap veranderd? Volgens de UCI heeft zij de sport wereldwijd uitgebreid en verscheidene antidopingmaatregelen ingevoerd. De contemporaine berichtgeving schreef vooral het biologisch paspoort het verdienste toe. De [eigen geschiedenis van de UCI](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) somt nieuwe grote koersen in Australië, China, Afrika en Canada op. Zij zegt dat hij vanaf 2007 een antidopinghandvest aan renners oplegde, de Cycling Anti-Doping Foundation schiep, in 2008 vrede sloot met Tour-organisator ASO en het biologisch paspoort invoerde. Zijn manifest van 2013, samengevat door [VeloNews](https://velo.outsideonline.com/road/road-racing/what-you-need-to-know-about-the-uci-election-part-two/), wees op hetzelfde dossier, plus een “no-needle”-beleid, gelijk prijzengeld voor mannen en vrouwen bij de UCI-wereldkampioenschappen, en continentale tours in Europa, Afrika en elders. VeloNews beoordeelde zijn globaliseringsdossier als “arguably among his strongest” — wel onder zijn sterkste —, en noteerde zijn aanspraak op “enormous growth” — enorme groei — bij koersen en profploegen en het “emergence of African, Asian and American cycling as new forces” — opkomen van de Afrikaanse, Aziatische en Amerikaanse wielersport als nieuwe krachten. Zijn plan was meer daarvan, inclusief de uitbreiding van het UCI World Cycling Centre als “University of Cycling”, om meer atleten, trainers en monteurs uit de hele wereld op te leiden. Voor de volgende ambtstermijn beloofde hij de antidopingstichting van de UCI-ruimten weg te trekken en een onafhankelijke audit van de UCI-handelingen in de Armstrong-jaren op te dragen. Onafhankelijke beoordelingen gaven een deel daarvan gelijk. Het commissierapport van 2015, samengevat door de [BBC](https://www.bbc.com/sport/cycling/31788505), erkende “huge improvements” — enorme verbeteringen — in de antidoping na 2006 en de vroege invoering van het biologisch paspoort. Zelfs VeloNews, in een briefing die hem over het geheel genomen kritisch zag, zei dat de wereldwielersport “in better shape” — in betere staat — was dan bij zijn aantreden. ## Hoe werkte het Armstrong-tijdperk op zijn presidentschap? Het werd de centrale vraag van zijn presidentschap. Kritiek gold de omgang van de UCI met Lance Armstrong, en een onafhankelijk rapport uit 2015 bekritiseerde hem en zijn voorganger, maar sprak hen vrij van corruptie. In augustus 2012 schorste de United States Anti-Doping Agency Armstrong levenslang en ontnam hem zijn zeven Tourtitels, zoals de [BBC](https://www.bbc.com/sport/cycling/24300072) later samenvatte. In oktober van dat jaar zei McQuaid tegen [The Guardian](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past): “My personal objective is to work on today and tomorrow, the here and now, rather than the past.” — mijn persoonlijke doel is te werken aan vandaag en morgen, aan het hier en nu, in plaats van aan het verleden. Dat gesprek kwam dagen voordat de UCI-leiding over een mogelijke waarheids- en verzoeningsprocedure over doping beraadde. McQuaid was sceptisch. “If they come forward – and that’s a big ‘if’ – will it help much in the future?” vroeg hij — als zij naar voren komen – en dat is een groot als – zal dat de toekomst veel helpen? Hij voegde toe: “We do face the past. I’ve faced the past on several occasions since I was elected.” — wij kijken het verleden onder ogen. Ik heb het verleden meermaals onder ogen gezien sinds ik gekozen werd. Hetzelfde Guardian-stuk berichtte dat McQuaid en Verbruggen een lasterzaak tegen Paul Kimmage hadden begonnen, die de aanname van giften van Armstrong door de UCI in twijfel had getrokken. McQuaids antwoord, daar geciteerd: “All I’ve done, all my life, is work for the benefit of this sport. I will not accept to be called corrupt.” — alles wat ik heb gedaan, mijn hele leven, is werken ten bate van deze sport. Ik zal niet aanvaarden corrupt te worden genoemd. Druk kwam ook van de ploegen. [Cyclingnews](https://www.cyclingnews.com/news/vaughters-will-not-seek-aigcp-re-election/) berichtte dat de bond van profploegen in 2012 unaniem had verklaard geen vertrouwen te hebben in de leiding van de UCI. Die bond leidde [Jonathan Vaughters, een vroegere renner die tegelijkertijd zijn eigen team en de gemeenschappelijke stem van de ploegen leidde](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/jonathan-vaughters/). In maart 2015 publiceerde de Cycling Independent Reform Commission haar rapport. De [BBC](https://www.bbc.com/sport/cycling/31788505) vatte het zo samen dat het de vroegere UCI-leiders “of outright corruption” — van openlijke corruptie — vrijsprak, hen echter “for a litany of failings” berispte — voor een litanie van nalatigheden. Het rapport verweet Verbruggen en McQuaid de eigen antidopingregels van de UCI niet te hebben gevolgd en Armstrong bevoorrecht te hebben behandeld. Concrete vaststellingen, zoals de BBC ze berichtte, omvatten McQuaids beslissing Armstrong de Tour Down Under 2009 te laten rijden voordat de voorgeschreven zes maanden testbeschikbaarheid vervuld waren, en dat de UCI twee grote giften van Armstrong had gevraagd en aangenomen. Het rapport bekritiseerde ook kiespraktijken in 2005 en 2013. McQuaid en Verbruggen verwelkomden beiden de centrale vaststelling dat er geen bewijs van corruptie of directe samenspanning was. Dat is wat het rapport en de berichtgeving ervan zeggen. ## Wat gebeurde er bij de verkiezing van 2013? Hij verloor. Brian Cookson, president van British Cycling, versloeg hem met 24 tegen 18 stemmen in Florence op 27 september 2013, na een geschil over of McQuaid überhaupt kon kandideren. De [BBC](https://www.bbc.com/sport/cycling/24300072) berichtte dat Cycling Ireland hem eerst had genomineerd en dat daarna op een buitengewone algemene vergadering had heroverwogen. Zwitserland, waar hij woonde, trok de steun eveneens in. Hij trad aan met nominaties uit Thailand en Marokko, en het congres debatteerde lang over zijn toelating, voordat Cookson de 42 afgevaardigden tot stemming opriep. De [VeloNews-briefing](https://velo.outsideonline.com/road/road-racing/what-you-need-to-know-about-the-uci-election-part-two/) drie weken eerder had de concurrerende dossiers uiteengezet. Cookson beloofde een onafhankelijke antidopingeenheid en een onafhankelijk onderzoek naar vermeende doofpotten van de UCI in het Armstrong-tijdperk. McQuaid trad aan met zijn dossier en een manifest onder de titel “A Bright Future for a Changed Sport”. De briefing somde ook de klachten van zijn critici op, inclusief zijn omgang met de Armstrong-affaire en de beslissing over de Tour Down Under 2009. McQuaids reactie op het resultaat, zoals de BBC haar berichtte, was kort: “That’s life, that’s the way it goes. Congress has decided.” — zo is het leven, zo loopt het. Het congres heeft beslist. Over het toelaten van de stemming zei hij: “We gave an election and we got a result.” — we hebben een verkiezing gegeven en we hebben een resultaat gekregen. Niet iedereen was zo afgemeten. De BBC citeerde ook een verklaring van de United States Anti-Doping Agency, dat het resultaat “sends a powerful message that sport leaders who fail to fully protect the rights of clean athletes and the integrity of their sport will be held accountable” — een krachtige boodschap stuurt dat sportleiders die de rechten van schone atleten en de integriteit van hun sport niet volledig beschermen, ter verantwoording worden geroepen. Dat is de visie van USADA, zo bericht. VeloNews had voor de stemming een scherper punt gemaakt: de publieke opinie over de twee kandidaten was “dictated by existing reputations, rather than promises of what they’ll achieve in the future” — bepaald door bestaande reputaties, niet door beloften over wat zij in de toekomst zullen bereiken. Manifesten winnen zelden een verkiezing tegen een achtjarig dossier, ongeacht de kant waarop dat dossier snijdt. Na het aftreden, houdt de [UCI](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) vast, verhuisde hij naar het zuiden van Frankrijk en organiseerde fietstochten voor amateurrenners, voordat hij naar Ierland terugkeerde. Betrouwbare cijfers over de omvang van die onderneming heb ik niet gevonden, dus noem ik er geen. | Jaar | Koers | Onderneming | | --- | --- | --- | | 1974 | Iers wegekampioen | — | | 1975 | Wint de Tour of Ireland; rijdt de Milk Race voor Ierland | — | | 1976 | Wint de Tour of Ireland opnieuw | — | | 1981 | Stopt met de wedstrijd | Stapt over naar teamleiding, daarna rennersmanagement en koersorganisatie | | 1984 | — | Leidt het Ierse team bij de Olympische Spelen in Los Angeles | | 1998 | — | President van de Federation of Irish Cyclists; Tour de France start in Ierland; in de UCI gekozen | | 2005 | — | Tot UCI-president gekozen | | 2008 | — | Schikking met Tour-organisator ASO | | 2013 | — | Verliest de UCI-verkiezing van Brian Cookson, 24 tegen 18 stemmen | | Na 2013 | — | Organiseert fietstochten in het zuiden van Frankrijk | ## Wat reist van de koers mee naar een organisatie – en wat niet? Kennis van de sport en het vak van organiseren reizen mee. Onafhankelijkheid, afstand tot de mensen die u reguleert, en een mandaat uit eigen kracht komen niet met een koerslicentie. Zij moeten worden ontworpen. Ik kwam een paar jaar later door dezelfde Ierse wegscene, als junior. Wat zij leert, is echt: hoe een koers daadwerkelijk loopt, wat renners dulden en wat niet, hoe klein de wereld is. McQuaid nam die kennis van de clubkoers mee naar koersorganisatie, de nationale bond en de UCI. Weinig bondspresidenten hebben hun sport zo nabij gekend. **Wat reist mee.** Een koers organiseren is een zakelijke leertijd. Sponsors, parcoursen en de mensen die een koers op de dag veilig houden, leren u tot een vaste datum te leveren. De [UCI-geschiedenis](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) schrijft het vakmanschap uit zijn bonds- en organisatiejaren toe hem in staat te hebben gesteld “to defuse many crises” — vele crises te ontzenuwen. **Wat reist mee.** Beheersing in de nederlaag. “Congress has decided” is een korte zin. Veel CEO’s die een raadsstemming verliezen, hebben langer nodig om minder te zeggen. **Wat niet.** Nabijheid. Iedereen in een kleine sport kennen is een voordeel voor een koersdirecteur en een risico voor een regulator. De in 2015 berichtte kritiek gold vooral de procedure: de eigen regels van de UCI niet volgen, en wat Cookson, [door de BBC over het rapport geciteerd](https://www.bbc.com/sport/cycling/31788505), “individuals taking crucial decisions alone” noemde — enkelingen die cruciale beslissingen alleen nemen — en “an extraordinary position of proximity to certain riders” — een buitengewone nabijheid tot bepaalde renners. Een chair zou dat als waarschuwing moeten lezen voor elke organisatie die mensen reguleert die zij goed kent. **Wat niet.** Geërfde legitimiteit. Hij kwam als keuze van zijn voorganger en verloor in 2013 de nominatie van de eigen nationale bond voor de stemming. Wanneer de mensen die u voordragen beginnen te aarzelen, is dat informatie. Oppositie als informatie behandelen in plaats van als hindernis is het onderwerp van [weerstand hanteren](https://linusmurphy.com/nl/gids/verandering-vormgeven/weerstand-hanteren/). Voor een vroegere atleet die nu een bond, een familiebedrijf of een brancheorganisatie leidt waarin hij ooit concurreerde, is dit het dossier om te bestuderen. Het gaat om instellingen, niet om heiligheid. Het is het gesprek dat ik voer in [Van elitesport naar bestuur](https://linusmurphy.com/nl/diensten/van-elitesport-naar-bestuur/): de identiteit die u uit de sport meebrengt, en de structuren die u nodig hebt zodat zij niet alles leidt. Wat bestuurders kunnen meenemen - Clubkoersen op het niveau van een nationaal kampioen is een echte eerste carrière. Tel haar precies, niet meer en niet minder. - Koersen organiseren is een leertijd in sponsors, logistiek en politiek, lang voor elk presidentschap. - Een bond wordt gemeten aan onafhankelijkheid en procedure, niet alleen aan de instrumenten die hij invoert. - Uw eigen nominatiekring telt. Die te verliezen is een signaal, geen formaliteit. - U kunt de stemming verliezen en de zaal toch goed verlaten. ## Vragen die mij gesteld worden **Wat won Pat McQuaid als renner?** Hij was in 1974 Iers wegekampioen en won de Tour of Ireland in 1975 en 1976, voor Dublins Emerald Cycling Club. The Guardian vult zeges bij de Tours of the Cotswolds en the Pennines in de jaren zeventig aan. **Is McQuaid als prof gereden?** De bronnen spreken elkaar tegen. De UCI en VeloNews beschrijven een profcarrière in de late jaren zeventig, terwijl The Guardian McQuaid in 2012 citeerde met de woorden dat hij had besloten geen prof te worden en in plaats daarvan naar de hogeschool te gaan. **Wanneer was McQuaid president van de UCI?** Van september 2005 tot september 2013. Hij werd gekozen met de steun van Hein Verbruggen en verloor een stemming over een derde ambtstermijn van Brian Cookson met 24 tegen 18 stemmen in Florence op 27 september 2013. **Wat zei het onafhankelijke rapport van 2015 over McQuaid?** De Cycling Independent Reform Commission sprak de vroegere UCI-leiders vrij van openlijke corruptie, maar bekritiseerde Verbruggen en McQuaid omdat zij de eigen antidopingregels van de UCI niet hadden gevolgd en Lance Armstrong bevoorrecht hadden behandeld. Beide mannen verwelkomden de vaststelling dat er geen bewijs van corruptie was. **Wat voerde de UCI onder zijn presidentschap in?** De UCI schrijft hem het biologisch paspoort toe, een antidopinghandvest voor renners vanaf 2007, de Cycling Anti-Doping Foundation, een schikking met Tour-organisator ASO in 2008, en nieuwe koersen in Australië, China, Afrika en Canada. **Wat deed McQuaid na de UCI?** Volgens de UCI verhuisde hij naar het zuiden van Frankrijk en organiseerde fietstochten voor amateurrenners, voordat hij naar Ierland terugkeerde. ## Bronnen Engelstalige bron 1. [My Club: Emerald Cycling Club](https://www.irishtimes.com/sport/my-club-emerald-cycling-club-1.165743) — The Irish Times, 22 juni 1998 2. [Vaughters will not seek AIGCP re-election](https://www.cyclingnews.com/news/vaughters-will-not-seek-aigcp-re-election/) — Cyclingnews, 4 oktober 2012 3. [Pat McQuaid focuses on the future, but UCI can't escape cycling's past](https://www.theguardian.com/sport/blog/2012/oct/23/pat-mcquaid-future-uci-past) — The Guardian, 23 oktober 2012 4. [What you need to know about the UCI election (part two)](https://velo.outsideonline.com/road/road-racing/what-you-need-to-know-about-the-uci-election-part-two/) — VeloNews, 3 september 2013 5. [Brian Cookson elected as UCI president, defeating Pat McQuaid](https://www.bbc.com/sport/cycling/24300072) — BBC Sport, 27 september 2013 6. [Doping culture in cycling 'still exists' according to Circ report](https://www.bbc.com/sport/cycling/31788505) — BBC Sport, 8 maart 2015 7. [The Presidents of the Union Cycliste Internationale](https://www.uci.org/article/the-presidents-of-the-union-cycliste-internationale/2KKYMYpuPBrJQv2wDhGPGB) — Union Cycliste Internationale (UCI), 9 april 2025 ![Portret van Linus Murphy](https://linusmurphy.com/images/portraits/linus-headshot.jpg) **[Linus Murphy](https://linusmurphy.com/nl/over-mij/)** Executive coach op het hoogste niveau Ook in deze serie: [Eddy Merckx](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/eddy-merckx/); [Greg LeMond](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/greg-lemond/); [Sean Kelly](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/sean-kelly/); [Chris Boardman](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/chris-boardman/); [Sir Chris Hoy](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/chris-hoy/); [Alberto Contador](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/alberto-contador/); [Fabian Cancellara](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/fabian-cancellara/); [Tom Boonen](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/tom-boonen/); [Jonathan Vaughters](https://linusmurphy.com/nl/van-peloton-naar-bestuur/jonathan-vaughters/). ## Volgende stap Ik begeleid elk kwartaal een beperkt aantal bestuurders, zodat het werk diepgang houdt. Boek een vertrouwelijk gesprek van 30 minuten. Dan zien we of we bij elkaar passen. [Boek een strategisch gesprek van 30 minuten](https://linusmurphy.com/nl/contact/)